|
|
| Geschreven door Sven Gepost op 09 december 2008, 02:08 |
|
Nu de winterperiode in volle gang is zijn de dagen kort en de avonden lang. Dit brengt mij op een onderwerp dat ik al langer wou bespreken in een artikel, fotografie in de avond.
Een waarschuwing vooraf, fotograferen in de avond met name op de manier die ik graag gebruik is tijdrovend, tijdens het maken en voor de fans van nabewerking ook achteraf. Het is tevens handig om je camera vrijwel geheel onder de knie te hebben tijdens het maken van dit soort foto’s.
Voorbeeldje (Winter Efteling 07-12-2008)
De voorbereiding
Om de mooiste avondfoto’s te maken heb je een aantal attributen naast je camera inclusief lenzen nodig. Een statief is daarvan de belangrijkste, ’s avonds moet er langer belicht worden om de foto mooi scherp en ruisloos te houden dit kan nauwelijks vanuit de hand. Daarnaast is het handig om een je camera via een afstandsbediening of draadontspanner te bedienen. Dat laatste is om schokken en beweging door het indrukken van je sluiter te voorkomen.
Links een afstandbediening, rechts een draadontspanner (beide van Nikon).
Gekleurd licht
Aangezien veel fotografen die dit lezen graag foto’s maken in de Efteling en daarmee te maken krijgen met diverse kleurspots is een stukje theorie over gekleurd licht wel gepast. En aangezien ik mijn profielwerkstuk over gekleurd licht als invloed op een zonnepaneel heb gedaan, kan ik hierover wel wat vertellen.
Het eerste wat je moet weten is dat licht bestaat uit elektromagnetische straling, welke verschilt in golflengte en intensiteit. De verhouding en overeenkomsten tussen deze 2 bepalen de kleur van het licht. Daglicht bestaat mengsel van bijna alle golflengtes binnen het reële spectrum, echter kunnen wij als mens niet alle kleuren binnen dit reële spectrum zien. Denk bijvoorbeeld maar eens aan UV-licht (/-straling), welke voor ons totaal onzichtbaar is. Het menselijk oog kan alle golflengtes tussen 380 tot 740 Nanometer (nm) zien. Simpeler gezegd kunnen wij alle kleuren van de regenboog zien. Een regenboog ontstaat namelijk als een water druppel het ‘witte’ licht van de zon of andere [ ... ] |
|
|
|
|
|
| Geschreven door Sven Gepost op 24 oktober 2008, 22:56 |
|
Steeds meer mensen besluiten tegenwoordig een digitale spiegelreflex camera aan te schaffen, veel mensen zijn namelijk in de waan gebracht dat een spiegelreflex per definitie al beter foto’s maakt dan een compact camera. Natuurlijk heb je vaak iets betere apparatuur in handen, maar de ware pracht van de foto komt vanuit de fotograaf niet uit het materiaal. Daarom volgt nu een stukje over compact camera’s, waarmee ik hopelijk probeer duidelijk te maken wat je met een compact camera wél kan. En er zal een stukje gewijd worden aan de voordelen van een compact camera ten opzichte van een spiegelreflex camera.
Bij dit artikel gebruik ik de Canon Powershot A620 als onderliggende basis voor mijn verhaal en voorbeelden. Deze camera heb ik zelf gedurende een jaar gebruikt. Op deze camera kun je zelf je instellingen kiezen of de camera het voor je laten doen door middel van een automatische stand.
Compact camera’s zijn er tegenwoordig in allerlei soorten en maten, er zijn vooral verschillen te vinden op het gebied van megapixels, aantal maal optische zoom, macro mogelijkheden, er zijn zelfs waterdichte toestellen. Maar lang niet alle camera’s hebben de functie om zelf je instellingen te kiezen, wat voor iemand die nét iets meer dan alleen kiekjes wil toch interessant is. Dus kies je voor een compact camera dan zou je kunnen kijken of dit mogelijk is of niet.
‘’Hoe stel ik mijn camera in om mooie foto’s te maken?’’
Bovenstaande vraag is er één die ik meerdere keren heb ontvangen, van diverse personen, deze mensen hadden vaak niet de beschikking over een SLR. Om daar direct maar een antwoord op te geven; geen idee.
De instellingen die je gebruikt liggen namelijk aan de omstandigheden waarin je je bevind. Er zijn echter wel een aantal dingen waar je op kunt letten. De ISO waarde is daar één van, persoonlijk vind ik dat één van de belangrijkste instellingen om goed bij op te letten, al helemaal bij een compact. In een compact camera is de beeldsensor (zeg maar je negatief) meestal klein, daardoor levert het verhogen van de ISO waarde al snel ruis op. Probeer de ISO dus zo laag mogelijk te houden.
Dan heb je ook nog sluitertijd (tijd dat je lensopening open staat), zorg dat deze dusdanig staat dat je hem nog stil kan houden [ ... ] |
|
|
|
|
|
| Geschreven door Marwin Gepost op 08 oktober 2008, 23:30 |
|
Beste pretparkfotografen en fotoliefhebbers,
In de vorige twee Camera Obscura’s heb ik het uitgebreid gehad over sensoren, over hoe ze werken, maar ook over resoluties enzovoort. Wel wat heeft zo’n sensor nu voor invloed op het afdrukken van foto’s? En wat voor resoluties moet je aan denken bij wat voor formaten?
Dat hangt er maar vanaf hoe dicht je erop wil staan! Het magische woord hier is dpi dat staat voor dots per inch (aantal punten per 2,54 cm). Wellicht heb je het ooit op printers of scanners zien staan. Stel er staat het volgende 300 dpi, dan betekend dat, dat de printer op 1 inch (=2,54 cm) 300 puntjes kan zetten. Hoe hoger het dpi getal is hoe beter je afdrukkwaliteit wordt en feitelijk hoe scherper de foto lijkt. Om het in mooie bewoording te zeggen, de oplossend vermogen van de printer wordt groter. En hoe meer puntjes er op een inch gezet kan worden hoe lastiger het voor je oog wordt om de pixels te kunnen onderscheiden en hoe dichter je erbij kunt staan om details waar te nemen. Uiteraard blijft een bewogen foto een bewogen foto. Maar wat betreft details om je een gevoel te geven:
- 300 dpi kan je met een loep bekijken
- 100 – 150 dpi kan je op armlengte bekijken
Stel ik maak met mij D80 op de hoogste resolutie (3873 x 2592) een foto dan betekend dat:
300 dpi: 30x20 cm (pixels / dpi *2.54)
150 dpi: 60x40 cm
100 dpi: 90x60 cm
Conclusie resolutie van een camera hangt dus samen met de schaling en je kijkafstand. Wanneer een foto wordt afgedrukt maken de meeste mensen zich zorgen om de dpi’s terwijl dat eigenlijk niet echt nodig is. Wat veel belangrijker is, is kleur! De verkeerde kleurenprofiel (een beeldscherm werkt met RGB* om wit te kunnen maken, en een printer werkt met CYMK** om zwart te kunnen maken) kan desastreus zijn voor een foto. Dat geldt zowel op scherm als voor afdrukken. Scherpte is daar veel minder op van toepassing. Daarnaast bekijken mensen de meeste foto’s van afstand net als kunst. De enige waar scherpte serieus van belang is, is bij zwart wit fotografie. Waar mensen eerder zorgen om moeten maken is dat wat ze op het scherm zien ook zo uit de printer komt rollen, qua kleur maar ook qua helderheid! Dat doet 10x meer dan van 300 dpi naar 150 dpi gaan. Dus mijn tip is dan ook, voordat je iets laat afdrukken in het groot, zorg dat je een aantal proe [ ... ] |
|
|
|
|
|
| Geschreven door Marwin Gepost op 30 september 2008, 21:37 |
|
Beste pretparkfotografen en fotoliefhebbers,
Stel je zou moeten kiezen tussen 2 of 15 wat zou je dan kiezen? Tja dat ligt eraan wat het is natuurlijk! Stel dat het euro’s zijn die je krijgt dan is het makkelijk kiezen: doe maar 15. Maar stel nu dat het aantal vierkante meters paraplu zijn, dan is het natuurlijk maar 2 gezien de handelbaarheid van het gevaarte. Wat ik met dit voorbeeld wil zeggen is dat cijfers iets betekenen als je weet wat ze inhouden.
Eerst maar eens vertellen wat een pixel is. Pixel is een samenvoeging van twee woorden: picture element en is een punt dat licht kan ontvangen. Vele punten maken een beeld. Een pixel is van nature kleurenblind en kan alleen de helderheid op vangen. Om kleur waar te nemen zet men een rood, groen of blauw filter ervoor. Dat filter ziet er zo uit en noemt men een Bayer filter:
Je zie er wordt 2x zoveel groen als blauw of rood opgevangen en dat is niet zo zonder reden. Ons oog kent namelijk ook 3 soorten kegeltjes (daarmee kun je kleuren zien) namelijk: L, M en S kegeltjes die gespecialiseerd zijn in respectievelijk Groen, Rood en Blauw. Nu zijn de blauwe kegeltjes gevoeliger (ongeveer 1,7x zo gevoelig) dan de groene en de rode, maar ze zijn veel minder in aantal dan de andere twee. Om je er een gevoel voor te geven, rood en groen bestaan uit 6-8 miljoen kegeltjes elk, blauw is daar maar 10% van. Dus feitelijk zie je beter groen en rood, dan blauw. En waarom groen het meest, omdat we daar het meest gevoeligste voor zijn. Overigens kun je nu nagaan dat een camera veel meer blauw registreert dan ons oog, omdat blauwe pixels dat veel meer is als 10% van het oppervlakte van je oog ziet.
Een pixel heeft een bepaalde afmeting en dat bepaald in zekere zin de afmeting van je afbeelding en ook van de sensor. Nu worden sensoren altijd iets groter gemaakt dan dat je foto. Dus stel dat [ ... ] |
|
|
|
|
|
| Geschreven door Marwin Gepost op 23 september 2008, 21:55 |
|
Beste pretparkfotografen en fotoliefhebbers,
Vroeger (overigens het wordt nog steeds gebruikt, maar het klikt zo leuk) toen de digitale fotografie niet bestond, hadden we rolletjes. En waar er nu 100 tot 2000 foto’s op een memorycard gaan kon je vroeger kiezen uit 12, 24 of 36 foto’s per rolletje. De formaten waarop geprojecteerd werd was 36x24 mm en noemde men kleinbeeldformaat. Als je eenmaal de foto gemaakt schoof de film 38 mm door en kon je de volgende maken.
Met de komst van de digitale compact camera is het principe van het filmrolletje aan de kant geschoven en zijn daar lichtgevoelige sensoren voor in de plaats gekomen. De formaten van deze sensoren zijn in de regel kleiner dan de filmrolletjes. Voor de compact camera’s ligt de ordergrootte van sensoren rond 10 mm x 7,5mm. Voor digitale spiegelreflexcamera zit je meestal op het dubbele. Nu bestaan er twee varianten van sensoren: CMOS en CCD. Waarschijnlijk heb je toen jij je camera aanschafte of een advertentie gezien waarin dit vermeld werd. Maar wat houdt het nu precies in en welke is nu beter en wat is het verschil tussen beide? Dan zeg ik op mijn beurt welkom in mijn wereld van de halfgeleiderindustrie. Ik zal het zo gemakkelijk mogelijk uitleggen.
We beginnen maar eens met de CCD dat is de afkorting voor Charge Coupled Device of letterlijk vertaald: lading gekoppeld apparaat. Waarschijnlijk zul je nu iets zeggen van: “Dus…. Leuk maar het zegt me nog niets”. Hoe moet je dat voorstellen, nou vrij makkelijk stel je eens het onderstaande plaatje voor. De regen (=fotonen) is het licht dat in de camera valt en de opvangbakjes zijn de lichtgevoelige cellen. Gedurende een bepaalde tijd (= sluitertijd) vangen de bakjes (cellen) een hoeveelheid water (licht) op, als het dan stopt met regenen (= sluiter gaat weer dicht) worden de bakjes via een lopende band rij voor rij afgevoerd en gewogen en die volume wordt opgeslagen. En al die waardes bij elkaar vormen een plaatje. Ik noem expres lichtgevoelige cellen een pixel bestaat namelijk uit een rood, groen en blauwe cel.Noot: Voor de elektrotechneuten onder ons, de pixels zijn capaciteiten die het licht opvangen en omzetten in een spanning en via een schuifregistersysteem uitgeschoven worden naar de Analog To Digital Convertor (ADC).
![]( "Lees meer") [ ... ] |
|
|
|
|
|
